home

Oto biedak zawołał, a Pan go usłyszał, i wybawił ze wszystkich ucisków.
Newsletter

Jeśli chcesz dostawać informacje podaj swoje imię i adres e-mailowy

Patriotyzm to moim zdaniem

 
 
 
    W jedynym Karmelu w Autonomii Palestyńskiej mieszka kilka mniszek z Polski. Zapraszamy do wspólnych odwiedzin wspólnoty Karmelu Dzieciątka Jezus w Betlejem.
   
    Fundacja w Betlejem


    20 sierpnia 1875 roku dziesięć karmelitanek opuściło klasztor w Pau we Francji, aby założyć karmel w Betlejem. W podróży siostrom towarzyszyła Berthe Dartigaux, która finansowała całe przedsięwzięcie. W 1879 roku powróciła ona na stałe do Betlejem, aby dzielić życie wspólnoty. Duszą grupy była jednak siostra Maria od Jezusa Ukrzyżowanego (Mariam Baouardy). Choć ta prosta mniszka z Galilei nazywała siebie samą "małym nic", Bóg obdarzył ją niezwykłymi darami duchowymi: stygmatami, zdolnością wnikania w przyszłość, objawieniami, ekstazami i lewitacjami. Mariam, kierując się głosem Bożym, wskazała, że przyszły karmel ma zostaać wzniesiony na Wzgórzu Dawidowym, położonym naprzeciwko Wzgórza Narodzenia Pańskiego. 
 
    Pierwszy kamień pod budowę karmelu betlejemskiego został położony 24 marca 1876 roku. Wspólnota żyła w tym czasie w prowizorycznym domu zakonnym w pobliżu Bazyliki. Jeszcze przed ukończeniem prac budowlanych, 21 listopada 1876 roku siostry przeniosły się do nowego karmelu. 26 sierpnia 1878 roku zmarła bł. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego.
    Wznoszenie kościoła rozpoczęto w 1888 roku, a jego uroczyste błogosławieństwo miało miejsce 9 listopada 1892 roku. Świątynia, jak o tym wymownie świadczą witraże, jest dedykowana św. Józefowi.
    Ołtarz główny, zgodnie z wolą bł. Mariam, znajduje się nad "grotą Dawida", w której młody pasterz miał otrzymać z rąk Samuela namaszczenie na króla.

    Karmelitanki w Betlejem

  Mariam chciała, aby przeznaczeniem naszego klasztoru było kontemplowanie tajemnicy Wcielenia, ubóstwa i dziecięctwa Jezusa, który pragnie uczynić nas umiłowanymi dziećmi Bożymi. Wznosząc karmel betlejemski w formie wieży na Wzgórzu Dawidowym, "Mała Arabka" stawia przed nasze oczy całą historię biblijną, w którą wpisał się swoim Wcieleniem Syn Boży.
    Z klasztoru można podziwiać w oddali góry Moabu, wraz z historią Rut i Noemi, z Górą Nebo i Mojżeszem. Niedaleko rozciąga się dolina Jordanu i Morza Martwego. W pobliżu leży Jerozolima. Jak nigdzie indziej zatem można przeżywać tutaj wielkie dzieła historii zbawienia, przez którą Bóg wszedł w nasze człowieczeństwo. Być karmelitanką w Betlejem, oznacza przyjąć w modlitwie całe to dziedzictwo, aby mogło on przynieść swoje owoce na tej ziemi rozdarć i nadziei. Oznacza to także, wejść w tajemnicę ubóstwa i duchowego dziecięctwa, aby w Chrystusie stać się "domem pokoju i radości". Oznacza wreszcie - w mieście, w którym znajduje się grób Racheli i w którym dźwięk dzwonów miesza się z głosami muezinów nawołujących do modlitwy - oddanie się sprawie pojednania i pokoju.

    Emaus

   W 1878 roku, w trakcie podróży do Nazaretu, mającej na celu utworzenie karmelu w tym mieście, bł. Mariam wskazała miejsce, w którym Jezus miał łamać chleb z uczniami z Emaus. Teren został zakupiony przez Berthę Dartigaux jako własność karmelu w Betlejem.
    Przeprowadzone później w tym miejscu badania archeologiczne wykazały, że jest ono miejscem biblijnym, znanym od czasów machabejskich. W III wieku miejscowość przyjęła nazwę Emaus Nikopolis i nieco później stała się siedzibą biskupstwa. 
Liczne pozostałości z okresu bizantyjskiego (IV-VII wiek), w szczególności dwa następujące po sobie kościoły i baptysterium w formie krzyża, świadczą, że Emaus Nikopolis było w tym okresie ważnym miejscem pielgrzymkowym. Podczas ekspansji arabskiej miejscowość przyjęła nazwę Amwas.
    Oto jeszcze jeden wielki motyw naszej karmelitańskiej modlitwy, a zwłaszcza przeżywania naszej codziennej Mszy Świętej: Dziecię Jezus złożone w żłobku w Betlejem ("dom chleba") - Jezus zmartwychwstały, "wyjaśniający Pisma i łamiący chleb z uczniami w Emaus". W Eucharystii ten sam Jezus zbliża się do nas i zaprasza, aby żyć Jego Życiem i promieniować nim nawet pośród największej nocy.


    Karmel dzisiaj

    W Roku Jubileuszowym 2000, Patriarcha Kościoła Jerozolimskiego Michel Sabbah zwrócił się do Sióstr Karmelitanek w Dysie koło Lublina z prośbą o pomoc w refundacji, odnowieniu Karmelu w Betlejem. Dziś kontynuujemy rozpoczęte wtedy dzieło, żyjąc w międzynarodowej wspólnocie jedynego karmelu w Autonomii Palestyńskiej.

    Rozkład dnia

    W naszym planie dnia staramy się łączyć życie eremickie z życiem wspólnotowym: 6.00 - modlitwa; 7.00 - jutrznia, Eucharystia i poranna godzina środkowa (tercja), praca; 12.00 - seksta, obiad, rekreacja i nona; 15.00 - praca; 16.00 - czytanie duchowe; 17.00 - nieszpory; 17.30 - modlitwa; 18.30 - godzina czytań; 19.00 - kolacja, rekreacja; 20.30 - kompleta, różaniec.


Poniżej zamieszczamy kilka zdjęć z życia wspólnoty:






 



Aktualności


Siostry Karmelitanki Misjonarki zapraszają na rekolekcje


Wszystkie Zobacz więcej
Czas na słowo


Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem.

Wszystkie Zobacz więcej Czas na słowo

Czasopismo | Redakcja | Przyjaciele | Dystrybucja | Współpraca | Kontakt | Linki                         Strona główna | Wstecz | Do góry

Copyright © 2007 by Głos Karmelu, projekt i wykonanie serwisu: Indecity